Никој не зборнал уште со темна сила во гласот – за тебе што млад и огорчен падна. Како случка да било, како да не бил прозорлив часот твој смртен. Прости за делнична рамнодушност ладна! Ние што те паметиме и во кои дел барем, во свеста, од твојата душа пали и нè двои, толку сме веќе испоснети зарем и толку ли …