На погреб од нејзиниот сопруг, една згодна русокоса се дави од плачење. Е, де! Доста плачиш веќе. Убава си ти, млада, ќе си најдеш утре друг што ќе те сака, ја тешат. А бе, знам за утре, ама шо ќе прам вечер?

Родители одат во продавница за теписи. Здраво. Имате ли теписи за во детска соба. Некој така поиздржлив. Колку деца имате? Пет. Најарно да си асфалтирате вие во детската.

Оди човек на болница, па го прашуваат: Пижами си носите? Да. Ќебе? Да, си носам. Прибор за хигиена? И тоа носам. А овој со вас кој е? Лекар е тој, го носам во случај и тоа да немате.

Докторке, имам покачено расположение. Си одам по кафани, си пијам ракија и вино, си пејам на глас. Од што може да ми е? Охоо! Тоа ти е од платата. Без гајле, многу брзо ќе ти помине.

Дедо и баба, жељни секс како у млади дани, решив да се послужив сас вијагру. Сипе баба вијагру у чај, послужи га деду, и дедо трк у веце. Еве ти га дедо, враќа се цел умочан. – Што е бе, дедо? Поглеј што си се направија…. вика му баба – Па што да праву, мори бабо. Извади га, гледам не …

Знаеш каде се прави најубаво кафе на светот? Не. Каде? Во кафулињата низ Македонија. А зошто? Оти го прават луѓе со факултет.

Ајде, слекувај ги маицата и гаќите, побрзо! – му вели жената на мажот. Аман мори жено! Што те спопади така наеднаш? Ајде побрзо, ќе помине евтината, да пуштам бели на вриење.

Обвиниле некој кондом за силување, па го носат пред судијата. Што ќе кажете во ваша одбрана? Не сум виновен, господине судија. Ме наместија!

Си прават двајца другари муабет: А бе, брат, дали знаеш ти кога жената зборува најмалку? Не знам. Кога? Во февруари. А зошто баш во февруари? Па, оти е најкраток месец.

Во едно село сите биле многу побожни. Кога жените ги изневерувале своите мажи, оделе кај селскиот поп да се исповедаат, за што ја користеле лозинката: – Дедо попе, јас се лизнав, те молам прости ми ги гревовите! Од мажите во селото само попот и градоначалникот го знаеле значењето на лозинката. Но, една зима попот се разболел и на негово место …