Инозитолот е додаток во исхраната за кој сè почесто се зборува во контекст на хормоналното здравје кај жените, особено кога станува збор за синдром на полицистични јајници (PCOS), нередовни менструални циклуси и инсулинска резистенција. На социјалните мрежи неретко му се припишуваат речиси чудотворни ефекти: воспоставување хормонална рамнотежа, поддршка на плодноста и полесно регулирање на телесната тежина. Но, што всушност е инозитолот, како дејствува во организмот и за кои негови придобивки постои научна поткрепа?
Инозитолот обично добро се поднесува, но тоа не значи дека неговата употреба е без ризици. Кај некои луѓе може да предизвика благи дигестивни тегоби, како мачнина, надуеност или дијареја, а можни се и главоболка и вртоглавица. Податоците за безбедноста при долготрајна употреба сè уште се ограничени.
Нема ниту доволно квалитетни докази за да се препорача иста доза, форма или сооднос на мио-инозитол и Д-хиро-инозитол за сите жени со PCOS. Составот и квалитетот на додатоците во исхраната може да се разликуваат, па затоа е важно да се избираат проверени производи и лекарот да биде информиран за нивната употреба.

Дали секоја жена треба да зема инозитол?
И покрај неговата популарност, инозитолот не е универзално средство за хормонална рамнотежа и не е наменет за рутинска употреба кај сите жени. Неговите можни придобивки најмногу се истражуваат кај PCOS, но засега нема доволно докази за да се смета за замена за стандардните пристапи во лекувањето. Причината за негово земање треба да биде конкретна здравствена потреба и препорака од стручно лице, а не популарноста на социјалните мрежи. За хормоналното здравје, индивидуалната процена и соодветната дијагностика и понатаму се поважни од кој било додаток во исхраната.
* Научната основа на овој текст се темели на систематски преглед од 2024 година, кој опфаќа 30 клинички испитувања, и на меѓународните насоки за PCOS.
Извор: Lepota i Zdravlje