Понекогаш сфаќаме дека сме гладни дури откако ќе станеме нервозни, дека сме жедни кога ќе се појави главоболка, а заморот го занемаруваме сè додека веќе не можеме нормално да функционираме. Се случува да почувствуваме и забрзано чукање на срцето, стегање во стомакот или грутка во грлото, без да разбереме што ни порачува телото. Со овие секојдневни искуства е поврзана интероцепцијата — способноста да ги препознаваме и толкуваме сигналите што доаѓаат од внатрешноста на нашето тело.
Овој поим сè почесто се споменува кога се зборува за менталното здравје, регулирањето на емоциите и поврзаноста меѓу умот и телото. Причината е јасна: начинот на кој ги забележуваме гладот, ситоста, дишењето, срцевиот ритам, телесната температура или напнатоста може да влијае врз тоа како ги разбираме сопствените потреби, како реагираме на стрес и како носиме одлуки. Добрата вест е што интероцепцијата не е само вродена способност — вниманието кон телесните сигнали може да се развива и подобрува.

Интероцепцијата нè потсетува дека грижата за себе не започнува дури кога ќе се појават исцрпеност, несоница или други изразени проблеми. Таа почнува многу порано — кога ќе забележиме дека сме гладни, дека ни треба пауза или дека некоја ситуација ни создава напнатост.
Подоброто препознавање на телесните сигнали не значи дека секогаш ќе знаеме што ни е потребно, ниту дека правилно ќе го протолкуваме секое чувство во телото. Сепак, може да ни помогне да станеме посвесни за сопствените потреби, подобро да ги разбираме емоционалните реакции и навреме да одговориме на промените во организмот.
Фото: @karlotta.emilie / Instagram
Извор: Lepota i Zdravlje