Нова земја, нова јас – и не, тоа не е само клише: истражувањата покажуваат дека преселувањето во друга држава може да ја промени личноста побрзо отколку што тоа би го направила месеци долга психотерапија.
Секој пат кога ќе зачекориме надвор од нашите познати рамки, се раѓа некоја нова верзија на самите себеси, како лик во видео-игра со различни вештини, отпорност и поглед кон светот.
Студиите покажуваат дека студентите кои поминуваат еден семестар или повеќе во странство стануваат поотворени за нови искуства, подруштвени и посмирени, додека нивото на невротицизам опаѓа. Тоа не е само привиден начин на промена на однесувањето – тоа се вистински, мерливи трансформации во начинот на кој го доживуваме самите себе си и светот околу нас.
Како функционира тоа? Околината тера на приспособување. Новите културни кодови, обичаи и правила секојдневно ги тестираат нашите навики и ставови, што автоматски го активира процесот на самоиспитување и редефинирање на идентитетот. Она што би траело со терапија месеци, овде се случува во реално време, преку искуство и пракса.
Секако, преселувањето не ја заменува психотерапијата, ниту е магичен лек за сè. Но, покажува колку животните настани – студии, работа или живот во странство имаат моќ да нè обликуваат, развиваат и отворат кон нови верзии на себеси кои до вчера сметавме дека се фиксни.
Заклучок? Понекогаш е доволно само да го промените хоризонтот за да го промените и внатрешниот свет.