Н некогаш летото имаше мирис на спонтаност. Доволно беше да се каже „ајде утре на море“ и целата работа некако самиот се среди. Денес истата реченица звучи како почеток на логистичка операција, со буџет во Excel табела, споредување на цени, анализа на рецензии и благиот осет за егзистенцијална криза помеѓу два клика на „резервирај сега“. Се чувствува некаква чудна носталгија …