За нив, обработката на кожа не е само занает, туку можност со сопствени раце да создадат предмети што ќе траат многу подолго од мигот во кој настанале. Почнале спонтано, со желба на пријатели да им подарат рачно изработен фотоалбум за свадба. Не успеале да најдат занаетчија што ќе ја оствари нивната замисла и истовремено ќе обезбеди постојан квалитет, па решиле самите да ги прават албумите. Првите нарачки дошле од пријатели и познајници, а набргу и од луѓе што воопшто не ги познавале.
Од таа лична замисла се развила работа што трае веќе десет години. Анѓела Ќулибрк и Катја Радуловиќ во меѓувреме ги вклучиле и своите мајки. Така, МЕМ станал мал женски колектив, во кој занаетчиската работа, семејната поврзаност и вниманието кон деталите се спојуваат во секој рачно изработен албум.
Сакавме да создаваме предмети што ќе му одолеат на времето и ќе се пренесуваат од колено на колено, велат основачките на МЕМ. Во нивните фотоалбуми денес се чуваат спомени од свадби, раѓања, патувања и други значајни настани. Во време кога фотографиите најчесто остануваат во телефоните и во облакот, нивната работа потсетува дека спомените можат и да се допрат, да се прелистаат и да се остават во наследство.



Што ве поттикна да се посветите на рачната изработка на фотоалбуми?
МЕМ: Отсекогаш сме чувствувале потреба да создаваме нешто опипливо. Работата со раце носи посебен мир и чувство дека целосно сте присутни во моментот. Одлуката да се занимаваме со овој занает дојде спонтано. Немавме детален деловен план, но бевме отворени и доволно храбри да се впуштиме во создавање нов производ.
За кого го направивте првиот албум и како изгледаше?
МЕМ: Првиот албум беше за нашите најблиски пријатели. Сакавме за свадбата да им подариме нешто посебно, трајно и осмислено токму за нив. Беше малку поголем од албумите што ги правиме денес, со многу ситни несовршености и без кутија, но изработен со огромна посветеност. Ни претставува радост кога по толку години ќе го прелистаме и ќе видиме како кожата и хартијата убаво стареат заедно со спомените.
Зошто сметате дека рачно изработените фотоалбуми сè уште се важни, иако повеќето фотографии ги чуваме на телефон или во облак?
МЕМ: Фотографиите во телефонот полесно ги забораваме од оние што ќе ги испечатиме. Кога ќе земете албум в раце, го забавувате темпото. Прелистувањето е физички допир со минатото. Албумот ве наведува да го издвоите само највредното и да му го посветите вниманието што го заслужува.
По што се разликува рачно изработениот албум од индустриски произведениот?
МЕМ: Нашите албуми ги задржуваат природните несовршености на кожата, а рачното шиење им дава квалитет што не може да се спореди со машинската изработка. Секоја неправилност во текстурата на кожата покажува дека предметот има свој живот и е единствен. Конечниот изглед зависи од изборот на купувачот, бидејќи албумот го приспособуваме на неговите желби. Секој е различен и посебен на свој начин.
Колку време е потребно за изработка на еден албум и кој дел од работата ви е најдраг?
МЕМ: Времето зависи од деталите, но изработката често трае и по неколку дена. Најмногу го сакаме завршниот дел, кога ги составуваме кориците, ја втиснуваме гравурата и ја лепиме посветата. Никогаш не ни здосадува мигот кога пред себе гледаме нешто што сме го направиле со сопствени раце. Кожата е материјал што трае со децении.




Извор: Lepota i Zdravlje