Марина Ќосиќ: „Повеќе не се плашам дека ќе пропуштам нешто, го избирам она што го сакам“

Во исчекување на второто дете, Марина Ќосиќ се подготвува за ново животно поглавје, со појасна слика од кога било за своите приоритети.

Семејството, личната слобода и довербата во сопственото чувство имаат важно место во нејзиниот живот. Сепак, тоа не значи дека ги оставила настрана професионалните амбиции.

Напротив, актерката сè почесто го избира она што навистина ја инспирира, без да чувствува притисок да ја прифати секоја понудена можност.

Во искрен разговор, Ќосиќ раскажува како ги усогласува кариерата и мајчинството, што за неа значи финансиската сигурност и како е да се биде дел од семејство во кое работата, посветеноста и успехот се секојдневие. Открива и зошто веќе нема потреба да биде присутна насекаде, каков дом сака за своите деца и зошто би започнала сопствен проект ако не добие понуда за улога во акциски филм или серија.

Би прифатиле ли улога поради која би морале да бидете одвоени од децата?
– Зависи колку долго би траело тоа, дали би можеле да доаѓаат во посета, какви би биле сместувањето и локацијата. Понекогаш родителите живеат со своите деца, а сепак не им посветуваат доволно внимание, не забележуваат колку брзо растат и не се вистински присутни. Секако дека сакам секоја вечер да сум дома, да вечераме заедно и да ги ставам на спиење. Но, животот треба да се живее, а сè може да се усогласи кога има поддршка од партнерот и добра организација.

Како ги усогласувате креативноста, работата и финансиската сигурност?
– Склона сум да избирам работи што не нудат голема сигурност, веројатно затоа што ми се интересни. Ме исполнуваат и неизвесноста, привлекувањето на вистинските можности, осмислувањето стратегија и откривањето нови тонови и бои што би можела да ги прикажам. Единственото сигурно нешто е игротеката што ја отворивме со сопругот и со уште една двојка. Но, сè уште сме на почеток, па засега е важно самата да ги покрива своите трошоци.

„Не е лесно кога сите во семејството се извонредни во својата работа“

Вашата сестра Тамара е успешна во бизнисот. Колку ви значи што во семејството имате некого со кого можете да разговарате и за работата?

– Секој во моето семејство е исклучително успешен во својата работа и мислам дека е многу важно да го кажам тоа. Сестра ми е успешна во бизнисот и има таков начин на размислување. Мајка ми успешно ги обучува луѓето за водење сопствен бизнис и ги советува како да го развиваат. А татко ми е доказ дека бавното, но сигурно движење на желката на крајот победува. Не сакам да го наречам желка, но ме разбирате.

– Со постојано учење, работа и посветеност, без преголеми ризици, постигнува резултати што го доведоа до тоа да лета со најдобриот тип авион. И, искрено, не е лесно да живеете во семејство во кое секој е извонреден во својата работа. Ако сте перфекционист, некако никогаш ништо не ви е доволно.

„Денес не морам да правам ништо што не го сакам“

Колку денес се разликувате од девојката што допрва ја градеше актерската кариера?

– Денешната Марина не мора да прави ништо ако не сака. Не дека некогаш сум морала, туку тогаш се плашев дека нешто ќе пропуштам. Денес знам дека за да влезете во вистинската соба, не мора да влегувате во сите, туку во оние што навистина ве привлекуваат, интуитивно. Многу повеќе му верувам на сопственото чувство и поспремна сум да ризикувам. Би се обидела дури и во нешто што воопшто не е поврзано со моето образование. Поопуштена сум и се водам според чувството.

„Ако никој не ме повика, сама ќе си создадам можност“

Има ли улога што сега особено би сакале да ја играте?

– Да. Сè додека не добијам таква улога, ќе сакам да ја играм. Тоа е главен женски лик во акциска серија или филм, за кој е потребна подготвеност како во специјалните единици. Ако никој не ме повика за такво нешто, ќе направам сопствен проект.

По што би сакале вашите деца да го паметат семејството кога ќе пораснат?
– Би сакала да ги паметат љубовта и сигурноста во домот. Мајка и татко што се сакаат и се почитуваат. Од мали нозе да научат што значат почитта, поддршката, разбирањето, нежноста, љубовта, комуникацијата и подготвеноста за компромис. Да научат како се однесуваме кон луѓето што се на пониска или повисока положба од нас, кон животните, децата, постарите и, на крајот, едни кон други. А покрај сето тоа, да им биде забавно со нас и да сакаат и на 20 или 25 години заедно да патуваме, слободно и без задршки да ги споделуваат своите желби, стремежи, уверувања и ставови.

Извор: Story.rs