Јапонија освојува со своите контрасти: од традиционалните чајни церемонии и уличните специјалитети до современите кафулиња и раздвижените градски квартови. Но, традиционалните кафулиња кисатен откриваат поинакво лице на земјата, во кое времето како да запрело. Нивни препознатливи обележја се ретроентериерите, темното дрво, удобните сепареа, пригушеното осветлување и внимателно подготвеното кафе во кое се ужива без брзање.
Нивната привлечност не е само во изгледот што буди спомени на минатите времиња, туку и во зачувувањето на малите секојдневни ритуали. Додека современите кафулиња често се водат од брзината и новите трендови, кисатен се места за одмор, разговор или неколку тивки моменти со омилениот пијалак и едноставен оброк. Токму затоа сѐ повеќе ги привлекуваат патниците што сакаат да ја запознаат Јапонија и надвор од нејзините најпознати знаменитости.



Што ги прави кафулињата кисатен посебни?
Овие јапонски кафулиња имаат долга историја, а особено се развивале во ерата Шова, која траела од 1926 до 1989 година. За разлика од современите локали, каде што кафето често се зема набрзина, традиционалниот кисатен е замислен како простор за пауза, разговор, читање весник или едноставно уживање во пијалакот. Атмосферата ја создаваат деталите: темно дрво, клупи обложени со плиш, старински мебел, дискретно осветлување и внимателно избрани садови. Во некои локали во заднина се слуша џез, други се посветени на класичната музика, а трети ја негуваат речиси целосната тишина.
Иако на прв поглед може да изгледаат како уште еден ретротренд, овие кафулиња се многу повеќе од убаво уредени простори. Тие се дел од јапонската култура на пиење кафе и од секојдневниот живот, а денес ги откриваат и помладите генерации и туристите во потрага по поинакво доживување на земјата.



Кафе, тост и десерти со вкус на минатото
Посетата на кисатен не е доживување само поради ентериерот. Кафето често се подготвува со традиционални постапки, како рачно прелевање со вода или со употреба на сифон, а чест избор се потемно печените зрна. Зависно од локалот, во менито има и едноставни јадења и десерти што со текот на времето станале дел од оваа култура.
Меѓу омилените се дебелите кришки потпечен леб со путер, сендвичите, јапонската верзија на шпагети позната како Наполитан, кремастите пудинзи, колачите и сладоледните купови. Особено интересен е утринскиот обичај morning service, карактеристичен за одредени делови на Јапонија, особено за Нагоја. Во некои кафулиња, со нарачаното кафе гостите добиваат и појадок, кој може да содржи тост, варено јајце и салата. Токму спојот на едноставна храна, внимателно подготвено кафе и опуштена атмосфера ја прави посетата на кисатен поинаква од одењето во вообичаените синџири кафулиња.


Каде да ја запознаете културата кисатен?
Токио е одлично место за почеток. Во квартовите Шинџуку, Гинза и Џимбочо има најразлични локали, од елегантни кафулиња до места каде што музиката е важен дел од доживувањето. Џимбочо е особено интересен по традицијата на антикварници и книжарници, додека Шинџуку е познат и по џез-кафулињата во кои слушањето музика е речиси ритуал. Вреди да се истражи и Кјото, каде што историските кафулиња со децении ги зачувуваат својот препознатлив изглед и атмосфера. Еден познат пример е Salon de Thé François, отворен во 1934 година, со ентериер што потсетува на некогашните европски салони.
За да ги откриете помалку познатите локали, прошетајте по споредните улици, оддалечете се од најпосетените туристички рути и погледнете во малите простори што не привлекуваат внимание со големи натписи. Пред да го фотографирате ентериерот, сепак, проверете ги правилата на локалот: некои сопственици сакаат да ги зачуваат приватноста на гостите и мирната атмосфера.
Туризмот поврзан со кисатен нуди можност Јапонија да се доживее побавно и одблиску. Наместо патувањето да се сведе само на обиколка на знаменитости, може да се одвои време за шолја кафе, ретродесерт и неколку мирни моменти во простор што чува дел од локалната историја. Понекогаш токму таквите мали паузи остануваат најубав спомен од патувањето.



Извор: Lepota i Zdravlje