Хавиер Бардем за „Оние што ги сакаме“: Филм што ја преиспитува агресивната машкост

Хавиер Бардем, еден од најценетите актери на својата генерација, во филмот „Оние што ги сакаме“ гради сложен лик на човек соочен со професионален предизвик, со сопственото минато и со ќерката што никогаш вистински не ја запознал.

По светската премиера на престижниот Кански филмски фестивал, драмата со Бардем во главната улога од четврток, 22 октомври, пристигнува во српските кина.

Во средиштето на приказната се татко и ќерка, годините што ги поминале разделени и нивниот обид повторно да се зближат.

Новото остварување на шпанскиот режисер Родриго Сорогојен, со оскаровецот Бардем, го привлече вниманието и на критичарите и на публиката. Филмот ги истражува семејните односи, минатото што не им дава мир на ликовите и нивната желба да го поправат она што со години било нарушено.

Родриго Сорогојен е познат по интензивните драми во кои ги истражува најмрачните страни на човечката природа. Главната женска улога ја толкува Викторија Луенго. Нејзиниот лик е растргнат меѓу потребата за признание и љубов од таткото и желбата конечно да изгради сопствен живот.

На претставувањето на филмот во Кан, Бардем зборуваше за важноста да се преиспитаат агресивната машкост и однесувањето што се темели врз страв и контрола.

Токму таквата распределба на моќта го обликува и светот на неговиот лик, човек кој мора да се соочи со последиците од своите постапки.

Драмата бескомпромисно зборува за љубовта што не е секогаш доволна за да ја избрише болката, за семејството што не можеме да го избереме и за тешкиот пат до простувањето.

Прославениот филмски режисер Естебан Мартинез стекнал легендарен статус не само со своите филмови, туку и со бурното минато обележано со насилство и пороци.

За главната улога во новиот проект ја избира својата отуѓена ќерка Емилија, актерка чија кариера е во ќор-сокак. Не ја видел цели тринаесет години, а сега наводно сака да ѝ даде нова шанса.

Заедничкото секојдневие на филмскиот сет повторно ги зближува, но ги отвора и старите рани што никогаш не зараснале. Филмот премиерно беше прикажан во главната натпреварувачка програма на Канскиот филмски фестивал во 2026 година.

Извор: Story.rs