Сезоната на клупски свирки зема замав, а овој петок во „Битеф арт кафе“ е закажан настап на Ана Штајдохар. Под насловот „Во земјата на чудата“, пејачката подготвува музичка вечер со бендот Girls, Boys & Toys и специјалните гости Ивана Петерс, Наташа Губериниќ, Алекса Јелиќ и Никола Којо. На програмата ќе бидат авторски песни од нејзиниот албум „Психолукс“, познати хитови од времето кога беше дел од ТАП 011, омилени преработки и по некое музичко изненадување.
Пред настапот, Штајдохар зборува за концертот што го замислува како посвета на времето зад нас, но и за музиката, пријателствата, новите творечки предизвици и чудата во кои, како што вели, не треба да престанеме да веруваме.
На 20 ноември во „Битеф арт кафе“ ќе го одржите концертот „Во земјата на чудата“, со бендот Girls, Boys & Toys и гостите Ивана Петерс, Наташа Губериниќ, Алекса Јелиќ и Никола Којо. Каква вечер подготвувате и што може да очекува публиката?
Би сакала тоа да биде вечер во која заедно ќе прошетаме низ времето, ќе се потсетиме на различни животни периоди и ќе почувствуваме различни емоции. Ќе изведеме авторски песни што публиката добро ги знае, но и такви што допрва треба да ги открие, дел од албумот „Психолукс“, потоа хитови од времето кога бев членка на ТАП 011, како и омилени преработки. Сцената ќе ја делам со луѓе што ги сакам, со мојот Никола и со пријателите од бендот Girls, Boys & Toys. Со нас ќе бидат и моите драги, прекрасни специјални гости. Ја замислувам вечерта и како мала посвета на времето низ кое поминавме. Мислам дека заслуживме да го испратиме со музика, нова волја, прегратки, радост и љубов. За мене, „Во земјата на чудата“ не е само име на концертот, туку и потсетување дека чудата се можни.

Насловот „Во земјата на чудата“ звучи како покана накратко да се оддалечиме од секојдневието. Што претставува за вас таа музичка земја на чудата?
Ме потсетува да верувам дека чудата се можни дури и кога изгледа невозможно да се случат. Ги поканувам сите да дојдат на 20 ноември и заедно да ги славиме чудата.
На сцената ќе бидете со колеги што ви се и пријатели. Колку ви значи можноста да ја споделувате музиката со луѓе со кои ве врзува нешто повеќе од професионална соработка? Има ли песни што особено сакате да ги изведувате во такво друштво?
Тоа е најубавиот дел од оваа работа: да соработуваш со луѓе што ги сакаш и приватно и со кои уживаш да поминуваш време. Ниту еден гостин не го избрав случајно, секој од нив има посебно место во моето срце. Верувам дека секого од нив сум го запознала затоа што нашите животни патишта требало да се вкрстат. Мислам дека со нив секоја песна би звучела прекрасно.
Годинава го претставивте албумот „Психолукс“, а меѓу последните објави се песната и спотот „Дуже од заувек“. Колку ви е важно преку музиката да зборувате за она што лично ве преокупира и колкав дел од вашите вистински искуства има во текстовите?
Во песните од „Психолукс“ има многу лични нешта. Тие произлегуваат од моите ставови, размислувања, состојби и чувства. Не би сакала да снимам песни во чии текстови не се препознавам, да пеам зборови што не се во согласност со тоа што сум. Текстовите се пораки што им ги испраќаш на слушателите. Ако самата не веруваш во нив, зошто би верувал некој друг?
Спотот за „Дуже од заувек“ го создадовте со помош на вештачка интелигенција, а во творештвото сè почесто експериментирате со такви алатки. Како гледате на сè поголемата примена на вештачката интелигенција во уметноста, особено во создавањето музика?
Внимателна сум кога формирам став за оваа тема. Кога станува збор за спотовите, алатките со вештачка интелигенција ми помогнаа самостојно да ги остварам своите идеи и тоа искуство ми беше многу интересно. Открив можности што до неодамна беа незамисливи. Можев да ги претворам своите мисли во нешто видливо, и сето тоа седејќи во сопствениот стан или во кафуле. Создавањето на спотовите за „Успешна жена“ и „Дуже од заувек“ би го споредила со играње исклучително интересна видеоигра: наидуваш на пречки, малку и се нервираш, но цело време ти е забавно, а притоа и твориш.
Од една страна, гледам многу предности и олеснувања што ги носат четботовите и алатките со вештачка интелигенција за најразлични намени, и во секојдневниот живот и во работата. Од друга страна, се прашувам дали со сè поголемото потпирање врз нивната помош ќе дозволиме сопствените способности да ни закржлават. Тоа е прашање за кое вреди да се размислува.
Дали вештачката интелигенција за вас е нова алатка што овозможува поинакви форми на изразување или можен ризик за автентичното уметничко творештво?
Може да биде и едното и другото, и закана и помош. Не знаеме каде нè води нејзиниот развој. Зад истакнувањето на добрите страни на вештачката интелигенција секако може да има простор и за злоупотреба, а не можеме да бидеме сигурни ни дека во иднина нема да нè надвладее.
Вештачката интелигенција ги црпи идеите од веќе постојната човечка креативност и постојано напредува. Не би ја исклучила можноста еден ден да создаде нешто што ниту еден човек не би можел да го замисли, а што ќе ја промени уметноста.


Може ли вештачката интелигенција да стане нешто против кое уметниците ќе мора да се борат за да ја зачуваат вредноста на човечката креативност?
Некогаш луѓето создаваа музика свирејќи на инструменти и пеејќи. Потоа дојдоа компјутерите, па во студијата можеа со внесување ноти да создадат звук на синтетички инструменти, без некој навистина да свири. Сега се појавија програми со вештачка интелигенција што, врз основа на внимателно напишани насоки, компонираат, аранжираат и пеат. Верувам дека и при претходниот премин од аналогно на дигитално луѓето се прашувале дали сè ќе отиде по ѓаволите.
Извор: Lepota i Zdravlje