Бошко Јаковљевиќ со децении е присутен на српската медиумска сцена, а доследноста во работата и препознатливиот стил го вброија меѓу омилените телевизиски лица. И покрај богатото искуство, новите предизвици, средби и можности за креативно изразување сè уште му носат задоволство.
Откако минатата година отвори ново професионално поглавје на ТВ Уна, Јаковљевиќ најде средина во која може да ги поврзе своите различни интереси со љубовта кон разговорот. Емисијата „Попладне“ му донела средби со интересни луѓе, а за соработката со колешката Ана вели дека одлично се согласиле.
„Преку емисијата ‘Попладне’ запознав навистина извонредни луѓе, а со Ана добро се вклопивме“, вели водителот.
Особено го радува тоа што има можност да отвора теми надвор од секојдневните случувања. Општеството, спортот, културата и уметноста се области за кои со задоволство разговара, особено со соговорници што со својата работа ја создаваат културната сцена.
„Сакам да разговарам за општеството и спортот, но и да разменам некој збор за културата со оние што ја создаваат – актери, писатели, режисери. Засега сум во средина што ми остава доволно простор и слобода за креативност и личен израз“, вели Бошко Јаковљевиќ.
Искуството му помогнало појасно да одреди што сака да работи. Денес нема потреба да учествува во сè, туку внимателно ги избира проектите, соговорниците и темите што му се блиски.
„Важно ми е околу мене да има добри луѓе со добри намери, тогаш сè е можно. Не сакам да се мешам таму каде што не ми е местото, па ги избирам емисиите и темите според моите години, погледите на светот и начинот на кој сакам да ја водам емисијата“, објаснува тој.
Подеднакво му е важно да ја познава публиката на која ѝ се обраќа и со неа да воспостави искрена и осмислена комуникација.
„Важно ми е да знам кому му се обраќам и што сакам да кажам, а се трудам токму со таква публика и да комуницирам.“
Кога зборува за педесеттите години, Бошко не покажува желба да го запре времето или постојано да се навраќа на минатото. За него ова е период во кој искуството носи поголема сигурност, а зрелоста отвора поинаков поглед кон себе и кон светот.
„Ми донесоа зрелост, насобрано животно искуство и поуки од сите места и меридијани низ кои сум поминал. Тука е и задоволството што на овие години сè уште имам физичка способност да го направам она што ќе го замислам и да го остварам она што го посакувам“, искрено вели Јаковљевиќ.
Не ја отфрла категорично помислата за враќање во минатото, но повеќе го радуваат новите почетоци. Верува дека секогаш може да си постави поинакви рамки, да најде нови патишта и да продолжи напред, без да биде оптоварен со она што поминало.
„Не сум од оние што велат дека никогаш не би се вратиле во минатото. Не велам дека задолжително би се вратил, но не би ја исклучил ни таа можност. Сепак, и вака умеам да најдам нови начини да си поставам поинакви рамки, да составам нови мозаици и да продолжам понатаму. Засега тоа ми е сосема доволно. И навистина ми е добро.“
Неговиот однос кон животот се темели на прифаќање на минатото, без да му дозволи тоа да ја одредува иднината. Со зрелоста стекната низ искуството и со енергијата за нови предизвици, Јаковљевиќ покажува дека добрите животни приказни не се ограничени со возраста.
Извор: Story.rs
Учество во игри на среќа е дозволено за лица со 18+ години. Играј одговорно!