Има периоди кога едноставно чувствуваме дека немаме сила за интимност. Работата продолжува и откако ќе го затвориме лаптопот, обврските се натрупуваат, а спиењето често го ставаме на последно место. Дури и кога конечно ќе најдеме време за партнерот, желбата за секс ја нема. Наместо блискост, посакуваме мир, тишина и неколку мигови во кои никој ништо не очекува од нас. Ако се препознавате во ова, можеби сте го доживеале она што сè почесто се нарекува сексуално прегорување, односно sexual burnout.
Со овој израз се опишува намалената сексуална желба и заинтересираност за интимност поради долготраен стрес, исцрпеност, емоционален товар или чувство дека постојано треба да ги исполнуваме туѓите очекувања. Сепак, важно е да се нагласи дека сексуалното прегорување не е официјална медицинска дијагноза, туку неформален назив за искуство зад кое може да стојат различни причини.

Првиот чекор не е по секоја цена да ја вратите сексуалната желба, туку да разберете што ви недостига во моментот. Ако не сте наспани, имате премногу обврски или постојано сте загрижени, обидете се да најдете начини да го намалите секојдневниот притисок. Тоа може да подразбира поинаква поделба на домашните обврски, повеќе време за одмор или појасно разграничување меѓу работата и приватниот живот.
Разговорот со партнерот може да помогне интимноста да не биде оптоварена со очекувања. Наместо да се прашувате кога повторно ќе имате почесто секс, разговарајте за тоа што ви годи сега, што ви создава притисок и каква блискост ви одговара. Допирот, прегратката, заедничкото време или разговорот не мора секогаш да водат до сексуален однос.
Не мора ниту да чекате да почувствувате силна, спонтана желба за повторно да ја истражувате блискоста. Но, важно е тоа да го правите само ако ви годи и без никаква присила. Кај некои луѓе желбата се јавува спонтано, а кај други се развива дури кога се чувствуваат сигурно, опуштено и поврзано со партнерот. Ниту еден од овие начини сам по себе не е погрешен.
Ако намалената желба трае подолго, ве загрижува или е придружена со болка при сексуален однос, изразени промени во расположението или други симптоми, обратете се кај лекар или гинеколог. Врз сексуалната желба може да влијаат хормоналните промени, бременоста и периодот по породувањето, перименопаузата, одредени лекови, депресијата и други здравствени состојби. По потреба, поддршка може да побарате и од психотерапевт или стручњак за сексуално здравје.


Интимноста не треба да стане уште една обврска
Кога зборуваме за сексуално прегорување, важно е да разбереме дека желбата за секс не може едноставно да се вклучи со силата на волјата. Таа е поврзана со нашата физичка состојба, емоциите, односите и животните околности. Наместо да си наметнувате дека мора да бидете расположени за секс, обидете се да препознаете што ве исцрпува, што ви ја враќа енергијата и каква блискост ви одговара во моментот. Целта не е да ги исполните туѓите очекувања, туку да изградите однос кон сексуалноста во кој има место за задоволство, сигурност и искреност. Патот до подобра интимност не значи да правиме повеќе, туку да си признаеме дека не мора постојано да им бидеме достапни на сите.
Извор: Lepota i Zdravlje