Бојана Ординачев за мајчинството: Кога ќе го заспијам синот, се преиспитувам каде сум згрешила

Бојана Ординачев открива како мајчинството ѝ го променило погледот кон животот, зошто не сака воспитување исполнето со забрани и кои лекции од своите родители ги применува со синот.

Нејзиниот син Најда на 17 октомври го прослави петтиот роденден. Кога имал само девет месеци, Бојана вака го опишала својот пристап кон воспитувањето:

– Не сакам моето дете да биде робот што ги слуша само мајка си и татко си. Треба да има своја волја, свој карактер, желби и потреби што не се совпаѓаат со моите… Сето тоа е во ред до одредена граница, како што би рекле војвоѓаните, но од некој момент мора да се слушаат мама и тато, барем додека живее со нас. Можеби звучи така, но не мислам на она старинското: „Додека си под мојот покрив, ќе биде како што јас велам“. Не, но мора да биде добро воспитан. Не доаѓа предвид да го има главниот збор кога ќе дојдат гости, да им упаѓа на луѓето во збор… Мора да има некаков ред.

Кога ја потсетиле на овие зборови, таа одговорила:

– Се трудам навистина да биде така. Не мислам дека на децата постојано треба да им се вели „не“. Секако, има работи што не смеат да се толерираат, но ако нешто не е важно, го оставам. Помислувам каков би ми бил денот ако некој, уште од будењето, постојано ми повторува: остави, пушти, немој… Не може сè да се сведе само на воспитување, мора да има простор да се изрази и волјата на детето.

– Верувам дека се запознаваме и преку тоа што понекогаш дозволувам да биде по негово, а не по мое. Како ќе открие што му се допаѓа ако јас ги носам сите одлуки наместо него? На пример, имам впечаток дека сака да слуша електронска музика, всушност на неа најмногу реагира, а најмалку слуша детски песнички. Би сакала тие да му бидат на прво место, но ако има поинаков сензибилитет, зошто би го слушал она што мене ми се допаѓа?

Најда го родивте на 41 година, кога веќе бевте целосно изградена личност. Сепак, дали се променивте во изминативе пет години?

– Мислам дека сум понежна од порано, но и почувствителна. Ми се промени и односот кон одговорноста, која никогаш не ми недостигала. Сега, сепак, чувствувам дека постои суштество кое целосно зависи и од моите добри и од моите лоши постапки. Секоја вечер, кога ќе го заспијам, во мислите ги барам грешките што сум ги направила тој ден. Не знам дали тоа произлегува од моето воспитување или едноставно од таа огромна одговорност. Едноставно, така ми работи мозокот.

Актерката Бојана Ординачев со синот за магазините „Стори“ / „Хело“.
Фото: Бошко Карановиќ

Колку начинот на кој го воспитувате Најда е сличен на воспитувањето што сте го добиле од вашите родители?

– Многу… Ме воспитуваа строго, но разумно строго. Се сеќавам дека кога почнав да излегувам, на петнаесет години, имав одредено време до кога смеев да останам, иако веќе не паметам до колку часот. Секогаш се враќав навреме. На дваесет години почнав да живеам во Белград и буквално можев да правам што сакам, бидејќи тие не беа таму. Но мислам дека довербата е најголемото нешто што некој може да ти го даде. Кога ќе ти ја укажат, дури и да посакаш да направиш нешто што можеби не треба, си помислуваш: „Ова не е она што тие би го сакале“. Не поради притисок, туку поради разбирање.

Повеќепати сте зборувале дека не ви било лесно кога сте се преселиле во Белград.

– Таа прва година во Белград остана најтешката во мојот живот. Токму благодарение на силата што ми ја дадоа родителите и на семејството како потпора, успеав да го надминам сето тоа.

Што е најтешко во воспитувањето?

– Доследноста. Како што вели мајка ми, ако нешто никогаш не е дозволено, не смее да се дозволи ниту еднаш, бидејќи така само ќе го збуниш детето. Како потоа да објасниш зошто нешто вчера можело, а денес не може? Сигурно е дека секој родител греши, само што не сме свесни за грешките, зашто, да бевме, ќе ги избегневме. Денес постојано те учат на нешто, уште од денот кога ќе посакаш да станеш мајка. Во бременоста ти кажуваат што да јадеш, а што не, подоцна дали треба да доиш и до кога… Едно истражување вели да доиш три месеци, друго тврди дека треба да доиш додека детето сака, трето дека една година е најдобро. И така до бескрај.

– Не сум оптоварена со современите начини на воспитување, но не сум ни со закоравени сфаќања. Има многу совети за кои не сакам ни да размислувам, како оној дека детето треба само да се успива, со објаснување дека во еден момент ќе престане да плаче. Знам, ќе престане, но само затоа што ќе сфати дека никој нема да дојде да му посвети внимание, а тоа за мене е страшно.

Снимка од Инстаграм/bojanaordinacev

Извор: Story.rs