Тамара Грујиќ за загубата на татко ѝ: „Тагата е бескрајна, сè уште е со мене секој ден“

Новинарката Тамара Грујиќ, авторка и водителка на популарната емисија „Работна акција со Тамара“, со години ја освојува публиката со својата топлина, хуманост и подготвеност да им помогне на луѓето на кои им е најпотребна поддршка. Преку приказните за семејства што живеат во тешки услови, таа покажува колку вниманието, љубовта и добрината можат да променат нечиј живот.

Но зад насмевката и силата што ги покажува пред камерите стојат и лични битки за кои ретко зборува. Овој пат направи исклучок и првпат отворено проговори за загубата на татко ѝ, тема што и денес ѝ предизвикува солзи.

Во разговор за магазинот „Политика“, Тамара не криеше колку ѝ недостига татко ѝ, со кого била многу блиска. Како што призна, во овој период најлесно ја расплакуваат спомените за него, а со неговото отсуство сè уште се соочува секојдневно.

На прашањето што во моментов најбрзо може да ја расплаче, водителката одговори дека тоа е помислата на татко ѝ.

„Во моментов, споменот на татко ми. Тоа е најголемата загуба со која морав да се соочам, а и понатаму се соочувам. Тоа е бескрајна тага“, призна Тамара.

Во најтешките моменти особено ѝ значеле зборовите на една блиска пријателка. Таа ја потсетила дека животот на татко ѝ не бил залуден и дека тој сигурно би сакал да ја види среќна и силна, а не скршена од болка.

„Те молам, па не живеел залудно. Замисли сега да те види таква“, ги пренесе Тамара зборовите што, како што вели, најмногу ѝ помогнале да се прибере и да најде сила да продолжи.

Зборувајќи за татко ѝ, таа нагласи колкава улога имале неговата љубов и поддршка во градењето на нејзината личност. Тој верувал во неа, ја охрабрувал и ѝ помогнал да стане силна, отворена и дружељубива. Токму поради таа блискост, признава дека тешко се навикнува на фактот дека повеќе го нема.

Според Тамара, не постои одреден рок во кој човек треба да ја преболи смртта на родител. Тагата не се мери во месеци или години, ниту има момент кога некој мора да биде подготвен да продолжи како ништо да не се случило.

„Тоа не се шест месеци, ниту една или две години. Не знам колку ќе трае таа силна тага. Тој сè уште е со мене секој ден и едноставно е така“, рече водителката.

Отворено и за анксиозноста и здравствените тегоби
Покрај семејната загуба, Тамара зборуваше и за своето здравје. Откри дека подолго време се соочува со анксиозност и со различни физички симптоми што ги придружуваат стресот и емоционалната напнатост.

Таа има срцебиење, тегоби со нервозни црева, честа несоница и розацеа. Слични проблеми имал и татко ѝ, па и двајцата, во различни периоди од животот, побарале помош од психотерапевт.

Тамара своите тегоби ги опиша како „болести на чувствителните луѓе“, споделувајќи ги и утешните пораки што таа и татко ѝ ги добивале на терапија.

„Ги имам тие болести на чувствителните луѓе. Имам анксиозност, срцебиење, нервозни црева, честа несоница, имам розацеа. И татко ми страдаше од тоа“, откри таа.

Додаде дека стручните лица им давале поддршка и на неа и на татко ѝ, објаснувајќи им дека луѓето не се справуваат на ист начин со анксиозноста и нападите на паника.

Со овој разговор Тамара сподели дел од својот живот што публиката ретко го гледа. Иако најчесто им е потпора на другите, ги охрабрува семејствата и им ја враќа надежта на луѓето во тешки околности, и самата минува низ денови кога ѝ е потребна поддршка.

Нејзиното искуство зборува за болката што ја чувствуваат и луѓето кои изгледаат најсилни. За неа, времето не ја избришало загубата, а блискоста со татко ѝ продолжува да живее преку спомените, неговите зборови и сето она што ѝ го оставил.

Извор: Story.rs