Еден прегратка од 20 секунди – мал ритуал што може да го промени расположението, денот, па дури и животот

Во свет кој секојдневно забрзува, каде што емоциите често се туркаат под тепихот на обврските, постои еден гест кој останува универзален, тивок и неверојатно моќен. Прегратката.

Без филтри, без технологија, без компликации. Не е случајно што постои Светски ден на прегратките – токму во периодот од годината кога празничната еуфорија се смирува, а зимата ја покажува својата меланхолична страна.

Идејата за овој ден се роди уште во осумдесеттите години, со едноставна, но длабока порака: луѓето имаат потреба од блискост, допир и чувство на сигурност. Неколку секунди физичка блискост понекогаш може да донесат повеќе утеха од десет пораки со поддршка.

Познатата семејна терапевтка Вирџинија Сатир еднаш рече дека прегратките се основна емоционална потреба, исто толку важна како храната или сонот. Иако бројките се повеќе метафора, современите истражувања ја потврдуваат вистината што телото одамна ја знае – не е клучен бројот на прегратки, туку нивното присуство и траење.

ЗОШТО ТОЧНО 20 СЕКУНДИ ГО ПРАВАТ РАЗЛИКАТА

Науката тука е изненадувачки јасна. Истражувањата покажуваат дека прегратка што трае околу 20 секунди го активира лачењето на окситоцинот – хормонот поврзан со довербата, смиреноста и емоционалната поврзаност. Истовремено, се намалува нивото на кортизолот – хормонот на стресот, кој го држи телото во состојба на напнатост.

Во експерименти каде луѓето биле изложени на стресни ситуации, како говор пред публика, оние кои претходно добиле кратка, но топла прегратка од блиска личност покажувале значително пониско ниво на анксиозност. Телото, едноставно кажано, се чувствувало побезбедно.

А ШТО КОГА ПРЕГРАТКАТА НЕ Е ОПЦИЈА?

Интересно е што ефектот не доаѓа исклучиво од друга личност. Студии од Јапонија покажале дека дури и самата поза на прегратка – раце кои се отвораат и обвиваат нешто блиску до телото – може да има смирувачки ефект. Во експерименти каде учесниците за време на стресни разговори држеле меко перниче во форма на човечка фигура, биле забележани пониски нивоа на хормон на стрес во споредба со оние без никаков физички контакт.

Пораката е јасна: телото има потреба од чувство на поддршка – дури и симболично. Не станува збор за илузија, туку за физиолошка реакција.

ПРЕГРАТКАТА КАКО ЛУКСУЗ НА СЕКОЈДНЕВИЕТО

Во ера кога значењето на луксузот се преиспитува, прегратката станува еден од неговите најчисти облици. Не чини ништо, не бара планирање, а нуди моментално чувство на присутност, смиреност и поврзаност. Тоа е мал, интимен ритуал кој нѐ потсетува дека сигурноста не доаѓа од надворешни статусни симболи, туку од односите.

Светскиот ден на прегратките не е само повод за симболичен гест, туку дискретен потсетник дека грижата за менталното и емоционално здравје може да започне едноставно – со отворање на рацете. Понекогаш, токму тие дваесет секунди се доволни за целиот ден да тргне во подобар правец.