Непосредно пред празнициве, сакав да дадам едно свое видување за 2008, но сепак таквата идеа ќе причека уште некој ден. Во моментов главното внимание (по не знам кој пат) го привлекува Блискиот исток.

Меѓутоа овој пат, во центарот на вниманието не е само израелската војска која ги лови терористите, туку и бирокративе од Брисел, кои му ’попуваат’ на Израел како треба да се брани, и дали треба да се брани.

Малку и беше на тоталитарната елита со жолти петокраки, што воведоа еден куп регулативи (уште малку ќе не казнуваат доколку прднеме на јавно место)кои од обичен човек може да ве направат криминалец, малку им беше неуспехот на Сините шлемови во Босна, малку им беше маргиналната улога во Косово и во Авганистан, малку им беше смешната идеја за заедничка ’Европска војска’, сега почнуваат да се мешаат и таму каде безбедноста функционира речиси беспрекорно.

Унија која не може да воведе ред и мир дури ни на своја територија, без подршка од САД, сега поради популистички причини пробува да замеша прсти таму каде што навистина не може да даде резултат.

Израел, во однос на целокупното свое опкружување, е единствената демократска држава, каде по пат на непосредни избори луѓето гласаат за тој што би сакале да ги води. Во околните држави владеат теократски режими кои свесно подржуваат убивање на невини цивили.

Израел е единствената држава во целиот тој регион, каде жените ги имаат апсолутно сите права како и мажите, почнувајки од правото на образование, работа, развод и сл, па се до политичко ангажирање и водење на државата. Во соседните држави на Израел, често се случува мажот да биде неказнет поради убиство на својата сопруга или ќерка. Дури и туристите се често прогонувани и казнувани поради специфичното толкување на куранот и неговите канони.

Израел е единствената држава во своето опкружување која има јасно издефиниран секуларен карактер, кој е прецизно дефиниран во самиот устав. Верските слободи и права се неспоредливо поголеми во Изреал, отколку на израелското опкружување.

Израел е единствената држава во целиот регион, каде владее слободата на говорот, каде можете да ја критикувате власта, да разоткривате афери, да полемизирате и јавно да изнесувате свои заклучоци.

Доколку истото го пробате во изреалското соседство, лесно може да останете без глава.

Образованието на израелската младина, е претежно насочено кон поголема продуктивност, која би ги направила пред се способни за продукција на поголем приход, а со самото тоа и на повисок животен стандард. Образованието на младите околу Израел, е тешко сварливо за совеста на било кој цивилизиран човек.

Дали е нормално, дете од предшколска возраст, да учи песни за бомбаши самоубијци, и да се труе со омраза од секаков вид: спрема христијани, евреи, хиндуси, дури и против будисти? На Јутјуб има еден куп цртани филмови, каде главниот јунак завршува со бомбите околу појасот, и тоа меѓу изралски цивили.

Како може, една просечна бирократска ТИКВА од Брисел, да не прави разлика меѓу акциите на ИДФ (Израелската Армија), и манијачките амбиции на терористите? И не само тоа... Брисел на терористите им се обраќа онака како што самите се претставуваат: “Хамас“ “Хезболах“ “Иламски браќа“ итн итн итн... Па кажува за нивните „судири“ со ИДФ, како за војна меѓу завојувани страни, а не како за борба меѓу терористи и сили за безбедност.

Израел е единствената земја во тој регион, која генерира просперитет, и овозможува пристоен стандард за сите лојални граѓани. Наспроти себе има луѓе кои се заслепени од омраза, и кои сакаат буквално уништување на Израел, односно (како што вели Ахмадинеџат) негово бришење од картата на светот.

Израел годишно претрпува над 4000 терористички напади, или во просек по 14-15 секој ден. Напади во кои главна и најчесто единствена цел се токму цивилите, односно најнедолжните. Морално е недозволиво, Израел да се осудува во моментите кога реагира на таквите напади.

Редно е Палестинците да сватат дека по пат на сила, никогаш нема да го добијат она што го бараат. Махатма Ганди имал далеку поголема популација зад себе, и протестирал со “ненасилство“. Резултатот бил независност на Индија за помалку од една деценија совесно политичко дејствување. Редно е Палестинците да го променат својот однос по цели 5 децении евидентен неуспех.

Израел има морално право да се брани, и би требало да биде подржан од секој цивилизиран и нормален човек.

---

Авторот е уредник на блогот capitalism.blog.com.mk