Карта од италијанскиот весник Критика Социјале

Титовата армија требало да упадне во Италија, а вооружените италијански комунисти да ја преземат власта по првите парламентарни избори на 18 април 1948.

Ова го тврди италијанскиот историчар Салваторе Секи во најновиот број на ревијата „Критика Социале“.

Секи се служел со необјавени документи на американскиот секретаријат за одбрана. Климата пред парламентарните избори во 1948 била како од Студената војна, а двете најсилни партии, Демохристијанската и Демократскиот народен фронт, сочинет од Италијанската комунистичка партија (PCI) на Палмиро Тољати и Социјалистичката партија (PSI) на Пјетро Нени во предизборната кампања воопшто не штеделе зборови.

На изборите победила Демохристијанската партија на Алчиде Де Гаспери, освојувајќи 48% од гласовите, а заедничкиот фронт на комунистите и социјалистите, кој по изборите се распаднал доби 31% од гласовите.

Тито на смотра на своите сили

Во сојузничките воени архиви има документи во кои, како што вели Секи, се изразува голема загриженост на Американците и Британците за судбината на Италија, особено по изборите. Најголемата закана доаѓала откај комунистите, за кои се претпоставувало дека нема да ги признаат резултатите и ќе тргнат во вооружена борба за преземање на власта.

Во ова сценарио се предвидувала и воена интервенција на Титова Југославија. „Титовите сили без проблем би ја поразиле италијанската војска и би ги зазеле стратешките локации со цел Италија да се преполови“, пишува Секи и наведува дека ЈНА би ги зазела градовите Римини, Анкона и аеродромот во Фоџа, како и Трст. Истовремено, според планот, комунистите ќе се побунеле во регионите во кои биле посилни (види ја картата најгоре).

Тито и неговата армија

Според неговите информации регуларната војска на Италија имала тогаш 50.000 војници, додека комунистите располагале со воена сила од 75.000 вооружени членови.

Токму поради опасноста од комунистички воен удар, Алчиде Де Гаспери есента 1947 во согласност со сојузниците донел одлука за одложување на повлекувањето на англоамериканските сили од Италија до после изборите на 18 април 1948.

Италијанскиот историчар тврди дека комунистите имале минофрлачи, тешки митралези, противтенковско оружје... Постоела опасност, тврди Секи дека комунистите и по евентуалната победа би употребиле оружје за да воведат диктатура на пролетаријатот.