„Гоце Делчев имаше јасна претстава за тогашната реалност и длабока свест за она што му претстоеше да прави за тоа, без апсолутно никакво колебање, тој мина налево и налево остана до Баница… Во македонското ослободително движење не гледам повозвишена морална фигура од Гоце Делчев…”




„Кај Гоце постоеше хумано чувство, дури и за најголемите престапници на револуционерното дело. Не велеше, како Исус за џелатите кои го мачеа ’Господи, прости им, не знаат што прават’, туку самиот им простуваше.“




„Јас имав другарувано со Гоце Делчев веќе долго време во Софија, другарувавме потоа во Македонија… Тој имаше работено со години меѓу оваа маса, неговото око гледаше низ душата и попреку… Можеби никогаш правдата и вистината, обожавањето и благовението пред идеалот не добивале повеќе осмисленост во човечките зборови - како во оние што излегуваа од неговите усти.. Седнат по турски среде собранието, виткајќи цигара за цигара, ту спокоен и ладен, ту нервен и пламенен, Гоце не поучуваше туку расудуваше, и не им проповедаше на другите туку се исповедуваше самиот себе…”

---

Македонија денес ја одбележува 136-годишнината од раѓањето на апостолот на македонското дело, еден од најголемите револуционери на македонскиот народ - Гоце Делчев. Нека му е вечно името!