Што крие предлогот од Нимиц? Дали е навистина поволен како што сакаат да не убедат, или со тоа ќе се зацементира нашиот пораз во меѓународната политика. Кои се најпогубните детали од договорот. Прочитајте!

Иако пред се` ова треба, а и е забавен медиум, времето во кое се наоѓаме ме обврзува јасно да го искажам мојот став и да посочам на погубноста од последниот предлог на Нимиц, кој навидум е наивен, но само ако не му се придаде значење.

Пред да почнете да читате, да ве предупредам, ова ќе биде емотивен текст, за некои патриотски, за некого националистички, за некои ирационален. Мое е само да предупредам, ваше е да одлучите дали освен трагикомичните мочковци кои сакаат да се нарекуваат експерти, ќе го прочитате и овој муабет.

Пред неколку дена, на шега, иронично предложив да се викаме Република Македонија – Долно Дупени. Појаснив и зошто – најважното, со тоа ќе го отсликаме најдобро нашиот силен карактер во овие времиња и буквално ќе докажеме дека секако сме Долно Дупени. Потоа се заебавав со легендарниот Едвард Џозеф на кој Драганче може вода да му носи... Но, во меѓувреме машинеријата распали и народот омекна....

Што е со предлогот на Нимиц:

Прво, се предлага смешно име за земјава, кое ќе стане предмет на поткусурување и подбивање на странските пропагатори, тука пред се мислам на оние од соседните држави, за кои веднаш ќе станеме Скопјани. Оној што интернетот го искористил барем еднаш да прочепка што се случува по светските форуми, канали, па дури и нашата блогосфера - ќе му стане јасно за што зборувам. Оние што ја немале таа прилика, не можат ни да сонуваат!

Второ и мошне важно за нас, во предлогот стои дека само, името Македонија во ниту еден случај не ќе може да се користи како име на Република Македонија. Значи буквално никаде! Ни на дресови, ни на спортски натпревари, ни кога ќе не изговараат во билатерални средби, буквално никаде. Секаде ќе се потенцира Рипаблик оф Маседониа Скопје. Тоа понатаму може да доведе до ситуација дел од земјите да не нарекуваат само Скопје (како што не нарекува сега Поранешната отоманска провинција), а со тоа да се изгуби македонскиот идентитет во замена за некаков скопски.

Трето, т.н. експерти, кои до вчера жалеа по вештачката распадната држава, тврдејќи дека нема да опстанеме доколку се осамостоиме и денес го прават истото. Чукајќи се в гради дека се „најголемите“ Македонци, ја лажат јавноста дека новото име ќе биде замена за идиотската референца. Ова е конечно и последно меѓународно име на Македонија! После ни Цацко не го менува. Име, а не референца! И самите ја знаат разликата, ама свесно манипулираат со граѓаните. Причините да го прават тоа, ги знаат само тие, ние можеме да си претпоставуваме.

И четврто, со самото тоа што се преговара за името на Македонија, докажуваме дека сме килава нација, со инвалидска држава. Никакви сојузи и алијанси нема да ја кренат државата, ако го работиме ова што го работиме. Ако потпаѓаме на влијанието на т.н. експертска јавност која успешно пере мозок.

Интернетот како нов медиум и за среќа релативно непознат на гореспомнативе малоумни петтоколонашки елементи, верувам дека ќе донесе ново светло во македонскиот медиумски простор. Ако може некои дневни весници со тираж од 5-6000 отворено да пропагираат смена на името и да се прикажуваат како релевантни фактори во оформување на јавното мнение, тогаш зошто и Таратур со дневна посетеност од 7000 посетители, да не може да пропагира зачувување на нашето вековно име? Ме радува тоа што уредниците на македонските позначајни портали не се извалкани воопшто како нивните колеги на дел од класичните медиуми и свесно и трезвено го имаат изградено ставот околу ова прашање. Многу нормално е интернет медиумите во иднина да бидат уште помоќни во однос на сега и многу полезно е нивната чистота да остане каква што е.

И на крајот да прашам, Македонија има сила?