Повод за денешново писание ми даде е-писмото што некојси Горан му го испратил на Јанко од Јади Бурек, во кое му се жали и бара помош за неговиот малечок проблем што го имаат претпоставувам 95% од Македонците – не си ја знаe историјата!

Но, за разлика од другите, Горан ја има таа несреќа да работи во фирма чиј газда е Грк и тоа тежок провокатор и националист кој не се стега ни најмалку да ги позаебава работниците и да ги навредува нивните национални чувства.

И сега Горан притиснат од една страна од маката, а од друга од лебот, па бара помош. Дотука си е таман.

Велам таман, зашто знам дека се работи за Македонија, да се работеше за некоја нормална земја, грчкиот газда ќе беше отеран во три полови мајчини органи и од тоа ќе испаднеше голем скандал, а работниците доволно свесни за своето минато ќе немаа проблем со таквите ретардирани копуци кои во бранот наречен „грчка офанзива во однос на името на Македонија“ влегуваат во борбените редови на спротивната страна, но на наш терен.

Од друга страна, иако сегашната влада има една одлична кампања во која сака да го промовира образованието во државава, не сум сигурен дека со тоа ќе се подобри и националната свест и знаењето за сопствената историја.

И не трескам глупости со ова – факт е дека секоја сериозна држава прво што прави во вакви моменти е – јакнење на националната свест кај младите (учениците). Некои тоа го прават снимајќи филмови за Рамбо кој мамата им ја расплакува на Авганистанците, други со тоа што создаваат култ на Кастро, Тито или Ким Јонг Ил, трети со тоа што ги знаат сите британски или француски кралеви сосе нивни трети братучеди на вујни и стрини, четврти што го знаат своето родословно колено од Адам и Ева преку Аврам, па се до Ариел Шарон и Ехуд Олмерт.

А, ние Македонците? Е, ние Македонците сме приказна сама за себе. Живи за греота. Мислиме дека се` знаеме, иако всушност маде знаеме! Шеесет години живееме во заблуди, неукост и погрешни толкувања (преведете си ако сакате - интерпретации).

На Македонците се уште не им е јасно дали се потомци на Филип или не? Македонците појма немаат кои се Селевкидите, кој бил и што говорел Демостен, или зошто Александар ја разурнал Теба.
Само во Македонија можат во весник да се појават таленти кои тврдат дека Исус бил распнат во Охрид или дека Славчо Ковачев бил Бугарин!

Македонците не учат за Борис Сарафов, а учат за Илинденското востание?!? Каков парадокс! Тоа е исто како да учите за Втора светска војна, а да не знаете кој е Черчил! Историографијата ни е жива катастрофа. Очај!

Затоа и губиме на сите можни полиња. Затоа и секој просечен бугарски ученик ги закопува нашите студенти кои патем речено не знаат што е полиглот (и тоа за малку пари), а исто така затоа и толку многу Македонци аплицираат за бугарски пасош.

Како што од истата причина и Видкун Квислинг се решил да соработува со Хитлер во далечната 1940 година.

За Македонците се уште најсветла точка, за жал е Јосип Броз. Многумина се уште ја потврдуваат и упорно ја бранат агресивната антимакедонска пропаганда дека Тито ни дал држава.

Нискомозочните фаци кои не си го ценат трудот на предците (предок е малку неутрален збор, подобро би рекол дедовците или татковците) само влегуваат во бугарската шема и потврдуваат дека некој не измислил или ни подарил нешто.

Но, тоа е од неукост. Од измиен мозок. На неуките ќе се потрудам накратко да им образложам. Коминтерната во 1934 година, (девет години пред дотичното заседание на АВНОЈ) донесува одлука за признавање на македонската нација. КПЈ во тој период, а се и до моментот кога веќе не можела да отстапи ја застапувала тезата дека Македонците се дел од српскиот народ. Читајте пријателчиња продолжувачи на ликот и неделото, не се нервирајте напразно!

Дури во моментот кога комунистичките партии на Бугарија и Грција предлагаат (верувале или не) ГОЛЕМА МАКЕДОНИЈА во своите етнички граници - Тито и КПЈ застануваат со идејата – Македонија само во границите на Југославија.


За оваа идеја (Македонија во своите природни граници) за жал се судени или починале голем број Македонци меѓу кои и легендарниот Методија Андонов Ченто – олицетворението на македонштината, како и Панко Брашнаров, Петре Пирузе и илјадници други...

Не сакам да звучам бизарно, но дозволете ми, без лоша намера, само да ви ја доловам поентата. Замислете си некој денес да го грди името на Тоше Проески... Како би ви било? Како ќе се чувствувате некој денес да го нарече Тоше предавник, т.е. издајник, само затоа што работел за доброто на својата земја и бил омилен меѓу народот.

Ченто бил, т.е помнам дека беше нарекуван предавник. А, злобните се уште се на слобода и ги уживаат плодовите од нивните кодошки успешни денови.

За крај, имам еден добронамерен совет – народе, факт е дека на властиве наши не им е приоритет македонската историја – во последниве години во школството катастрофално се изучува историјата, т.е. се изучува, ама не македонската – затоа земете и прочитајте нешто – да не се срамиме пред народон светски ... а и да не не заебаваат толку, нема смисла!


Видео промил од грчката пропаганда на Интернет:









Овие видеа се гледани илјадници пати од луѓе од целиот свет...