Четирите лица на природата кои ние ги познаваме преку четирите годишни времиња, сите се со свој посебен белег, карактер, колорит. А ние, луѓето, во обид да допреме до чистотата на истите, да допреме до изворната убавина, имитираме, копираме, очајно пробуваме да го најдеме во нас и да го извлечеме од нас она што никогаш не сме го имале во таква форма, во таква фундаментална појава. Или ако сме ги имале, одамна сме ги загубиле.

Во пеколно жешките летни денови, после интензивно зелената преслека на пролетта, природата добива доминантно жолта боја. Сонцето ја разлева својата боја врз земјата и растенијата, импресионирајќи не со секакви нијанси на жолто-зелени и бледникави бои. Сепак, тоа не важи и за зелениото срце на нашата убава Македонија, демирхисарскиот крај кој буквално дише и пулсира со жестоко зеленило во овие горештни денови.

На околу 30 километри северозападно од Прилеп во падините на планината Даутица, на надморска височина од 700 метри се наоѓа селото Зрзе. До oвој природен бисер и духовен конак од македонската и светска културно-историска ризница, може да се стаса со воз до селото Слепче па потоа пеш, или преку Прилеп по делумно добар асфалтен пат кој е до соседното село Костинци, а остатокот од 7 километри до Зрзе е макадамски пат. Легендата за потеклото на името на Зрзе, доаѓа од зрзорењето на реката Бојаник, по што и селото Зрзе го добива името.

Највисоките врвови на секоја планина, незавнисно од нејзината висина, секогаш се најпривлечните и најафирмираните места кога станува збор за прва посета на некој планинси масив. И со право, барем за оние кои со едно посетување на некој природен планински убавец ја задоволуваат својата потреба и желба за истиот. Според некои непишани правила, не би било логично, на пример, човек да се качи на Бегово поле, а да не се искачи на врвот Солунска глава на Јакупица и многу други такви слични примери. Несомнено, и двете места зрачат и пленат со уникатна и оригинална убавина.

Планинскиот масив Мокра е најголемиот и еден од најпиторескните планински масив во Македонија. Составен од планините Јакупица, Караџица, Даутица, Голешница, Сува Планина и Китка, својот највисок врв го има на Јакупица - Солунска Глава со 2540 метри надморска височина. Караџица (2.473 м), Попово Брдо (2.380 м), Остар Брег (2.365 м), Убава (2.353 м), Остар Врв (2.275 м) и Даутица (2.178 м)Лоциран во средишниот дел на Македонија, овој планински рај е ограден од долините на реките Вардар на исток и Треска на запад. Кон југ Мокра се отвора кон Пелагонија, поточно Прилепското Поле, а кон север кон Скопската Котлина.

Искусувањето на природните убавини во нашата мала, но природно богата Македонија е единствено, неповторливо и секогаш ново искуство. Комбинацијата од природното ’свето’ тројство на гордо извишена планина која облагородува со остриот и чист планински воздух, природно зеленило на шумските предели и планинските падини кое со својата живописност (спој на десетици и стотици разновидни претставници на растителниот свет) создава виножито во очите на секој посетител и бистрата, ладна планинска вода се неретки својства на природниот амбиент во нашата земја кои ги разбудуваат и интензивираат сите човечки сетила.

Мало парче од убавините и мирот на земскиот духовен рај наречен Трескавец.